Modelformulier ontbinding

Modelformulier voor ontbinding meezenden of op de website plaatsen?

Consumenten moeten geïnformeerd worden over de rechten die zij hebben bij een aankoop via het internet. Hoe dit opgevat moet worden is lang niet altijd duidelijk. Wij bekijken vanuit meerdere gezichtspunten de twee opvattingen die aangenomen worden indien men spreekt over het modelformulier voor ontbinding en de handelingen die nodig zijn om te voldoen aan de wetgeving. Er zijn twee opvattingen die worden gehanteerd: Het modelformulier moet worden toegezonden aan de consument of het modelformulier moet op de website worden geplaatst.

In de wet en rechtsspraak is bepaald dat er informatie over de termijn, de voorwaarden en de modaliteiten moet worden verstrekt aangaande de uitoefening van het recht van ontbinding, alsmede het modelformulier voor ontbinding (ECLI:NL:RBROT:2017:9632). Moet er informatie worden verstrekt over het modelformulier en waar deze dus kan worden verkregen, bijvoorbeeld op de website van de verkoper? Moet het modelformulier voor ontbinding worden verstrekt aan de consument door toezending daarvan?

Modelformulier voor ontbinding bij bedrijven in de praktijk

Dat dit verschillen oplevert bij bedrijven blijkt uit het feit dat de helft van de bedrijven een ontbindingsformulier meestuurt via email nadat een bestelling is geplaatst en de andere helft een ontbindingsformulier op de website plaatst waar naar wordt verwezen. Twee grote bedrijven hanteren verschillende methodes. Wehkamp stuurt geen ontbindingsformulier toe via de email maar verwijst wel in de email naar het ontbindingsformulier op de website via een link. Bol.com stuurt wel een ontbindingsformulier mee in de email nadat de bestelling is geplaatst.

Toezenden van het formulier

In de memorie van toelichting (33 520, nr. 3) is door de wetgever bepaald: “Dit formulier moet de handelaar verstrekken bij overeenkomsten waarvoor een recht van ontbinding geldt.” Daarna wordt nogmaals vermeld: ” Om de uitoefening van het ontbindingsrecht te vergemakkelijken voorziet de richtlijn in een modelformulier dat de handelaar moet verstrekken aan de consument.” Dat het formulier verstrekt moet worden staat niet ter discussie. Het gaat vooral om de wijze waarop het modelformulier voor ontbinding moet worden verstrekt. In die memorie van toelichting wordt gesproken over een mogelijkheid waarmee de handelaar kan voldoen aan de informatieverplichting: “De richtlijn voorziet in een standaardformulier dat de handelaar invult en vervolgens verstrekt aan de consument. Hiermee voldoet de handelaar aan de informatieverplichtingen van de onderdelen h, i en j (van artikel 6 van de richtlijn).” Dat het hier slechts om een mogelijkheid gaat en geen verplichting is, blijkt uit de daaraan voorafgaande zin: “Deze bepaling, die artikel 6 lid 4 van de richtlijn omzet, biedt de mogelijkheid voor handelaren om eenvoudig aan een aantal informatieverplichtingen over het recht van ontbinding van de overeenkomst te voldoen.”

Plaatsen op de website van het formulier

Over het plaatsen van het modelformulier voor ontbinding is opgenomen dat de handelaar dat formulier kan plaatsen op de website. “Lid 4 (van artikel 6:230o BW) bouwt hierop voort en ziet op de situatie dat de handelaar de mogelijkheid biedt om via zijn website een verklaring tot ontbinding van de overeenkomst aan te bieden. Een dergelijke faciliteit is overigens geenszins verplicht. De handelaar kan op zijn website bijvoorbeeld het modelformulier tot ontbinding plaatsen of een andere ondubbelzinnige verklaring.” Uit dit stuk, dat opgenomen is in de memorie van toelichting, blijkt de mogelijkheid om een verklaring tot ontbinding (van de overeenkomst) aan te bieden. Er blijkt niet uit dat door het aanbieden van die verklaring op de daar genoemde wijze, namelijk het plaatsen van het modelformulier op de website, voldaan is aan de informatieverplichting. Dit wordt niet expliciet genoemd maar is wel een aanwijzing voor het verstrekken van informatie op een wijze die passend is. Er moet namelijk gerealiseerd worden dat de richtlijn van toepassing is op alle overeenkomsten op afstand, daaronder vallen overeenkomsten via het internet (waarschijnlijk 99% tegenwoordig) en tevens via de televisie, sms of telefonisch.

Het verstrekken van informatie op een passende wijze betekent in het geval dat er gebruik wordt gemaakt van email (en geen invulformulier op de website), dat de informatie per email kan worden toegezonden, aldus de memorie van toelichting: “Bij een per e-mail gesloten overeenkomst kan de handelaar dus voordat hij de zaak levert of voordat hij de dienst verricht, een e-mail sturen met daarin de genoemde informatie.” De informatie op een passende wijze verstrekken kan dus inhouden dat het formulier op de website kan worden geplaatst.

Op welke wijze dient het modelformulier op de website te worden geplaatst?

Als het formulier en de informatie over het recht van ontbinding op de website wordt geplaatst dan moet dat wel op een duidelijke manier worden weergegeven. Het is in ieder geval uitgesloten dat het modelformulier en de informatie over het ontbindingsrecht via een link in de algemene voorwaarden pas kan worden gevonden.

De ACM vermeldt dat het modelformulier op een logische en duidelijke plaats op de website moet worden weergegeven. In ieder geval bestaat er wel overeenstemming over de duidelijkheid van de informatie die moet worden geplaatst op de website aangaande het recht op ontbinding. De informatie moet zodanig worden geplaatst dat de consument er niet naar op zoek moet gaan. Dat deze informatie niet alleen in de algemene voorwaarden mag worden geplaatst of ergens verborgen op de pagina, blijkt ook uit de rechtspraak. De ACM kan een boete opleggen, eventueel na meldingen van consumenten, als blijkt dat consumenten worden benadeeld of indien het bedrijf de consument niet op de juiste wijze heeft geïnformeerd. Dit is ook in een aantal gevallen daadwerkelijk voorgekomen, bijvoorbeeld bij Shoebaloo, Cool Cat en Hip voor de Heb. Deze boetes zijn door de rechter in stand gehouden, hetgeen aangeeft dat die boetes terecht zijn opgelegd vanwege gebreken in de informatieverplichting.

Verdere gevolgen

Als een bedrijf de consument niet op de juiste wijze informeert dan heeft een consument gedurende twaalf maanden na de aankoop het recht om de overeenkomst op afstand te ontbinden (artikel 6:230o lid 1 en lid 2 BW). De termijn voor ontbinding wordt daardoor aanzienlijk langer. Let op, de rechter controleert zelf (ambtshalve) of er voldaan is aan de informatieverplichtingen.

Het is voor een consument niet verplicht om het modelformulier in te vullen en mee te sturen als hij de koop wilt ontbinden. Dit blijkt duidelijk uit de tekst van art. 6:230m lid 1 aanhef en onder h BW, ook de rechter is deze mening toegedaan (ECLI:NL:RBROT:2017:9657). Bedrijven mogen wel verzoeken om het modelformulier voor ontbinding in te laten vullen, maar niet de verplichting opleggen om het ontbindingsformulier te laten invullen door de consument; de ontbinding van een overeenkomst is namelijk vormvrij. Een consument mag volstaan om de koop te ontbinden door een email te sturen naar het bedrijf waarin deze (ondubbelzinnig) aangeeft de koopovereenkomst te ontbinden of de koopovereenkomst te herroepen (ECLI:NL:RBNHO:2018:5363)

Conclusie

  • Het modelformulier voor ontbinding mag worden toegezonden via email. U hoeft echter niet het modelformulier voor ontbinding op de website te plaatsten en toe te sturen via email. Natuurlijk mag dat wel.
  • Het modelformulier voor ontbinding en de informatie mag op de website worden geplaatst als goed vindbaar is voor de gemiddelde consument, hij of zij moet er niet naar hoeven zoeken.
  • Plaats het modelformulier voor ontbinding nooit via een link in uw algemene voorwaarden. Plaats de link naar het modelformulier op een zodanige plaatst dat deze altijd direct vindbaar is, bijvoorbeeld bij de bestelknop en in een link in de footer van alle pagina’s. Vul dit ook aan met een link die makkelijk bereikbaar is via het menu.

Heeft u vragen of opmerkingen? Stuur ons dan gerust een email. Vorderingen kunnen wij ook voor bedrijven behandelen via onze partner op basis van No Cure No Pay incasso. Natuurlijk staan wij zelf graag consumenten bij als u via een incassobureau wordt gesommeerd om facturen te voldoen indien er niet voldaan is aan de informatieverplichtingen.

 

 

person-851210_640

Verkoop aan de deur of via internet

Wat is het verschil tussen deur tot deur verkoop en afstandsverkoop?

De laatste jaren is de wetgeving omtrent het consumentenrecht betreffende de ‘overeenkomsten op afstand’ en de ‘overeenkomsten buiten de verkoopruimte’ herzien. Uiteraard wordt met de term ‘overeenkomsten’ de afgesloten contracten bedoeld. Sinds 13 juni 2014 gelden de nieuwe regels voor de nieuwe overeenkomsten. Dat de regels veranderd zijn is inmiddels wel bekend, ook wat de regels hiervoor afzonderlijk zijn. Maar wat de verschillen tussen beide overeenkomsten zijn en wat de verschillen tussen de wettelijke bepalingen zijn, is eigenlijk minder bekend.

Het is ook niet vreemd dat er veel aandacht aan de wetgeving wordt besteed, in Nederland zijn in de eerste drie kwartalen van 2015 reeds meer dan 100 miljoen aankopen gedaan via internet.

Verduidelijking ‘overeenkomst buiten de verkoopruimte’

Eerst dient er verduidelijkt te worden wat een ‘overeenkomst buiten de verkoopruimte’ wel en niet is. Een verkoop op een stand van een beurs valt hier bijvoorbeeld niet onder. Verkoop aan de deur bij een consument thuis of een verkoper die iemand op straat aanspreekt, wel. Ook indien er iets wordt verkocht tijdens een verkoopdemonstratie of tijdens een georganiseerd verkoopfeestje bij iemand thuis. Een overeenkomst die op de arbeidsplaats wordt gesloten, valt er eveneens onder, alsmede verkoop tijdens een georganiseerde reis. Deze voorgaande uiteenzetting geldt niet alleen voor aankopen, maar ook voor het aangaan van overeenkomsten voor diensten. Van belang is om te weten dat de overeenkomst wel direct of direct aansluitend wordt gesloten bij voorgaande situaties en met een consument, indien er alleen een offerte wordt gemaakt en de overeenkomst pas later wordt gesloten dan gelden de regels voor de ‘overeenkomsten buiten de verkoopruimte’ niet.

Read more “Verkoop aan de deur of via internet”

14 dagen bedenktermijn & internetaankopen

Internetaankopen zijn aankopen die u niet in de winkel doet en geen deurverkoop betreffen. Het zijn uitsluitend bestellingen die u plaatst via het internet; het zogenaamde online-winkelen. Er dient een duidelijk verschil te zijn tussen deze drie vormen (internet-, winkel- en deurverkoop) van aankopen doen.

Wanneer u een product of dienst bestelt, komt er tussen u en de handelaar (verkoper) een overeenkomst tot stand. De term ’overeenkomst’ is niet alleen voorbehouden aan inhoudelijk ‘zwaarwichtige’ contracten. Zelfs als u een bestelling plaatst van een potlood of een gummetje komt er een overeenkomst tot stand. De wet noemt overeenkomsten die u via het internet of de telefoon afsluit ‘overeenkomsten op afstand’. De regels voor aankopen die u via internet doet zijn daarom dezelfde als voor aankopen die u via de telefoon doet.

Vanwege de toename van internetaankopen zijn de regels de laatste jaren opnieuw onder de loep genomen. Er zijn, in vergelijking met winkelaankopen, een aantal aanvullende regels vastgesteld.

Welke aanvullende regels bestaan er?

Om u een betere bescherming te bieden zijn de belangrijkste aanvullende regels dat u van het product of de dienst kan afzien binnen veertien dagen en dat de verkoop schriftelijk door de verkoper bevestigd dient te worden. In de bevestiging dienen de kenmerken van het product, de informatie van de verkoper en de voorwaarden te worden weergegeven. U dient de overeenkomst namelijk op uw gemak te kunnen raadplegen. De termijn van veertien dagen wordt daarom ook aangeduid als een bedenktermijn.

Informatie

De verkoper dient u te informeren over de belangrijkste kenmerken van het product of de dienst. Ook dient de verkoper u te informeren over de wijze waarop betaald kan worden, alsmede over de wijze waarop het product geretourneerd kan worden. Als de verkoper het nalaat om u over deze zaken te informeren dan wordt de ontbindingstermijn van veertien dagen verlengd tot maximaal twaalf maanden.

In een recente uitspraak heeft de rechtbank nog benadrukt dat de verkoper u er ook op dient te wijzen dat u de overeenkomst binnen veertien dagen kunt ontbinden. Er was, in het geschil dat de installatie van een alarminstallatie betrof, sprake van dat de verkoper een consument niet had gewezen op deze veertien dagen bedenktermijn. De verkoper had aan een consument meegedeeld dat de bedenktermijn maar acht dagen was. Pas nadat alle juiste informatie is verstrekt gaat de bedenktermijn van veertien dagen in. Deze termijn kan, zoals eerder beschreven, maximaal twaalf maanden belopen nadat u de overeenkomst met de verkoper heeft gesloten. Na twaalf maanden kan de termijn dus niet meer worden verlengd.

Bij verkoop via internet dient de verkoper zo nodig te bewijzen welke concrete informatie u bij het tot stand komen van de overeenkomst via internet heeft gekregen.

Ontbinden en retourneren

U hoeft geen reden op te geven bij het ontbinden van de overeenkomst. De termijn van veertien dagen gaat pas in op het moment dat u de bestelling volledig heeft ontvangen. De verkoper dient u een formulier aan te bieden waarmee u de overeenkomst kunt ontbinden. Uit dezelfde uitspraak als hierboven aangehaald blijkt dat de rechter grote waarde hecht aan het verstrekken van een formulier waarmee u de overeenkomst kunt ontbinden. Bij het uitblijven van het verstrekken van een formulier waarmee u de overeenkomst kunt ontbinden, wordt ook de ontbindingstermijn verlengd totdat het formulier aan u is verstrekt Als u het product retourneert, dan zijn de kosten voor het retourneren wel voor u.

De verkoper moet binnen veertien dagen na ontvangst van het ingevulde retourformulier, of andere ontbindingsverklaring, het aankoopbedrag aan u terugbetalen. De verkoper moet ook de verzendkosten aan u terugbetalen die u heeft voldaan voor het ontvangen van het product. Dit zijn niet de verzendkosten voor het retourneren van het product.

Uitzonderingen

Er zijn ook een aantal producten en diensten uitgezonderd van de afdeling die toeziet op de bepalingen van overeenkomsten (op afstand) tussen u en de verkoper. Gezondheidszorg, sociale dienstverlening, pakketreizen, verhuur van woonruimte, consumptieve goederen, faillissementsverkopen, een ingrijpende verbouwing van uw huis, op maat gemaakte producten (maatwerk) en vervoer zijn uitgezonderd van de afdeling die toeziet op overeenkomsten (op afstand) gesloten tussen u en een verkoper.

  • Gezondheidszorg en sociale dienstverlening zijn uitgesloten vanwege de wens om verdergaande beschermende bepalingen, bijvoorbeeld over informatievoorziening aan patiënten, te kunnen handhaven of in te voeren.
  • Het uitsluiten van huurovereenkomsten ligt in de extra bescherming die de wetgever aan huurders moet kunnen bieden.
  • De reisovereenkomsten zijn uitgesloten omdat daarvoor al voldoende sectorspecifieke regelgeving bestaat.
  • De uitzondering die onder andere consumptieve goederen betreft (etenswaren, wasmiddelen en andere zaken die op dagelijkse basis in het huishouden worden gebruikt), beoogt de regeldruk te beperken.
  • De uitzondering van vervoer is nodig omdat er al andere wetgeving voor bestaat of, in het geval van openbaar vervoer en taxi’s, omdat het op het nationale niveau is geregeld door andere wetgeving.

Er bestaat wetgeving die per specifieke groep is vastgesteld. Dit betekent dat er andere wetgeving wordt gehanteerd. Bij zulke overeenkomsten is het van belang om de bepalingen die toezien op die specifieke groep te raadplegen.

Wat kunnen wij voor u betekenen?

Indien u problemen ervaart bij het ontbinden van de overeenkomst en het retourneren van het product of de dienst, dan kunnen wij dit voor u verzorgen. Wij nemen direct contact op met de verkoper en wijzen hem op de geldende regels. Indien de verkoper volhardt in zijn standpunt dan zullen wij in overleg met u eventueel een dagvaarding uitbrengen. Bij de rechtbank zullen wij de verkoper wijzen op zijn verplichtingen.

 

 

judge-court-hammer-header

Internetaankopen

Volledig betalen voor aflevering van een bestelling?

Tegenwoordig is het heel normaal om aankopen te doen via internet. Dit is natuurlijk niet zo heel vreemd, doorgaans zijn de producten goedkoper dan in de fysieke winkel. Daarom is het misschien leuk om te weten hoe het nou zit met het betalen van deze aankopen.

De meeste webshops eisen een volledige betaling vooraf voordat de aankopen geleverd zullen worden. Dit mag niet volgens de wet. Er mag maximaal een betaling van 50% verzocht worden door de verkoper bij een aankoop op afstand, zoals een dergelijke aankoop wettelijk wordt gekwalificeerd.

Wanneer moet ik dan het resterende bedrag uiterlijk voldoen?

Ook de rechter bepaalde in een zaak waar een computer werd besteld dat er geen volledige betaling geëist mocht worden. Wat wel mag, en wettelijk gezien de regel is, is dat het resterende gedeelte van de koopprijs bij aflevering voldaan mag worden. Hiermee voorkomt u tenminste dat u niet al uw geld kwijt bent indien er niet geleverd wordt. Het komt vaak genoeg voor dat bestelde producten helemaal niet worden geleverd en de verkoper na een aantal maanden tezamen met de geïncasseerde betalingen is verdwenen.

En als het in de algemene voorwaarden van de verkoper staat?

Het is voor de verkoper zinloos om in de algemene voorwaarden een bepaling op te nemen dat er volledig vooruit betaald dient te worden. Door een buitengerechtelijke verklaring wordt de bepaling direct vernietigd. Het uitbrengen van een dergelijke buitengerechtelijke verklaring kan simpelweg geschieden door een verklaring, eventueel schriftelijk, te richten tot de handelaar.